Recomendar
MANOS DE TOPO
Dez 23 2007, 11h27
http://zerovacas.blogspot.com/2007/12/manos-de-topo.html
http://www.vieiros.com/nova/63023/hai-tanta-xente-que-odia-a-nosa-musica-que-aos-que-lles-gustamos-gustamoslles-moito
Hoxe tocan en Vigo e mañá farano na Coruña (Sala Jazz Vides). Este cuarteto 50% galego e 50% catalán publicou Ortopedias Bonitas en xuño e abondoulles medio ano para se converter nun dos grupos revelación do ano. Surrealismo nas letras, historias cotiás de desamor (Recuerdo tu champú, puntas abiertas, cabello graso, y ahora ya no me haces ni caso), de perdedores (Y si necesito amor encenderé el radiador/ porque no quiero estar contigo si es encerrado en el baúl) e frases demoledoras (Llevas demasiado carmín para ser sólo amigos/ ¿Qué vas a hacer cuando descubras que el follar provoca cariño?).
E un cantante que non canta, que chora, unha voz peculiar e desagradable. Un grupo que se ama ou se odia, e ao principio as dúas cousas á vez. Algo así pasoume a min aló por xuño. Na primeira escoita non me gustaron en absoluto. Pero nos días seguintes sentía a necesidade de volver escoitar o disco, unha e outra vez.
Mañá, entrevista en Vieiros co vigués Alejandro Marzoa, co-fundador da banda: "Hai tanta xente que odia a nosa música que aos que lles gustamos, gustámoslles moito".Manos de Topo
http://www.vieiros.com/nova/63023/hai-tanta-xente-que-odia-a-nosa-musica-que-aos-que-lles-gustamos-gustamoslles-moito
Hoxe tocan en Vigo e mañá farano na Coruña (Sala Jazz Vides). Este cuarteto 50% galego e 50% catalán publicou Ortopedias Bonitas en xuño e abondoulles medio ano para se converter nun dos grupos revelación do ano. Surrealismo nas letras, historias cotiás de desamor (Recuerdo tu champú, puntas abiertas, cabello graso, y ahora ya no me haces ni caso), de perdedores (Y si necesito amor encenderé el radiador/ porque no quiero estar contigo si es encerrado en el baúl) e frases demoledoras (Llevas demasiado carmín para ser sólo amigos/ ¿Qué vas a hacer cuando descubras que el follar provoca cariño?).
E un cantante que non canta, que chora, unha voz peculiar e desagradable. Un grupo que se ama ou se odia, e ao principio as dúas cousas á vez. Algo así pasoume a min aló por xuño. Na primeira escoita non me gustaron en absoluto. Pero nos días seguintes sentía a necesidade de volver escoitar o disco, unha e outra vez.
Mañá, entrevista en Vieiros co vigués Alejandro Marzoa, co-fundador da banda: "Hai tanta xente que odia a nosa música que aos que lles gustamos, gustámoslles moito".Manos de Topo
