wolaba

Sobre mim

Jak wiele musimy powiedzieć, by nas słyszano, w chwili gdy milczymy?




Kiedy przyjdzie do mnie księżyc,
zapuka poświatą,
do zakurzonych komórek marzeń...
otworzę jedną z nich,
by pofrunąć ku niebu ,
z bagażem wspomnień...
Na kolcach gwiazd,
rozwieszę echo serenady,
upiję się miłością niebiańskich amorów...
Kiedy przyjdzie księżyc,
będę czekał i śnił...




Ja wiem, że w wiecznym kole przemian
zapadnie wszystko jakby w morze,
że minie czas i minie ziemia,
i to, com kochał i com tworzył.

Próżno bym, pełen wielkich tęsknot,
jak ślad na piasku wieczność tropił,
bo ludzki trud i ludzkie piękno
jest jak na wiatr rzucony popiół.

Więc dobrze okruch szczęścia dostać,
umiejąc fałsz od prawdy dzielić.
I życie szczere mieć i proste
jak uścisk dłoni przyjaciela.

"Ja wiem" - T. Borowski




Jeżeli ziemia jest snem, to trzeba dośnić do końca
i sen za życie wziąć, obrazem utkanym z mgły
wierzyć, jak gdyby były wykute z kamienia i brązu,
za rzeczywiste brać kształt i ułamek kształtu,
niedokończenie ruchu, czyjś współurwany głos,
wiszący w powietrzu krok, współprzechylenie piersi,
fragmenty imion i nazw, szczątki roztkanych form,
i trzeba po ścieżkach iść,
choćby powietrzem wiodły,
ufając obrazom kamieni, jakby naprawdę były
ciosanym z piaskowca brukiem,
wbitym w powierzchnię ulic.
Jeżeli ziemia jest snem, to trzeba dośnić do końca
i śnionym powietrzem oddychać,
i miłość i śmierć znać ze snu,
i śnioną orać ziemię, budować nazwy na mgle,
domy, drapacze chmur, nie patrząc,
że lada podmuch
rozkłębi i rozrzuci obrazy nierzeczywiste.
Ostrożnie trzeba iść, by stopą nie zdeptać kształtu,
tręką nie przebić muru, ulic podmuchem nie skłębić
i napowietrznej budowli
nie zwalić silnym oddechem.

Jeżeli ziemia jest snem, to trzeba dośnić do końca,
choć coraz cięższy sen, gdy formy nierealne
kłębi od spodu dmący wiatr i rozwiewa w chmury,
a śnione powietrze uchodzi i staje się coraz bledsze,
i barwy miękną, ciepleją, płowieją jak akwarele,
i coraz trudniej iść, i być aktorem snu...

"Obrazy snu" - T.Borowski

Don't look at me!



My, wydrążeni ludzie
My, chochołowi ludzie
Razem się kołyszemy
Głowy napełnia nam słoma
Nie znaczy nic nasza mowa
Kiedy do siebie szepczemy
Głos nasz jak suchej trawy
Przez którą wiatr dmie
Jak chrobot szczurzej łapy
Na rozbitym szkle
W suchej naszej piwnicy

Kształty bez formy, cienie bez barwy
Siła odjęta, gesty bez ruchu.

A którzy przekroczyli tamten próg
I oczy mając weszli w drugie królestwo śmierci
Nie wspomną naszych biednych i gwałtownych dusz
Wspomną, jeżeli wspomną,
Wydrążonych ludzi
Chochołowych ludzi.

Pan Kurtz - on umrzeć
"A penny for the Old Guy"

_____________________________


once you are here..... there's no way back.....once you are deep..... you can always go deeper...

Atividade recente

• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . ontem de manhã
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Quarta de manhã
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Terça à tarde
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Segunda à noite
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Segunda à noite
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Segunda à noite
• wolaba deixou uma mensagem para Danny_Flicker . Domingo à noite
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Domingo à noite
• Agora, wolaba e nerosume são amigos. Domingo à noite
• wolaba deixou uma mensagem para nerosume . Domingo à noite