alkaliczna

Ta historia, którą chcę Ci opowiedzieć
jest o zmaganiu się z przeciwnym wiatrem
o szalonej walce z czasem i przestrzenią
o życiu zwanym przez głupców teatrem
Najpierw z nicości pojawiasz się tutaj
w kanionach ulic gotowy na wszystko
topór miasta jest lśniący i ostry
jest niebezpieczny, możesz umrzeć szybko

Mijacie mnie na ulicy, nie poświęcając mojej osobie jednej myśli. Nie jestem dzieckiem subkultury, zbuntowaną aktywistką, nie mieszkam na dworcu, nie jeżdżę Mercedesem, nie ratuję wielorybów i nie wyrosła mi druga głowa - nie wyróżniam się więc niczym z tłumu homoteoretycznie sapiens, zwyczajna do bólu, szara i nijaka. Potrącacie mnie więc i spieszycie do swoich spraw, nieświadomi tego, że -

Niczym demiurg jednym słowem powołuję do życia nowe światy, niczym demiurg niedbałym ruchem ręki niszczę je i pogrążam w zapomnieniu. Moja wola jest prawem, moje słowo - ciałem. Śmieję się w twarz zgrzybiałemu ze starości Jahwe - ja, inkarnacja mickiewiczowskiego Konrada, romantyczny buntownik dwudziestego pierwszego wieku.

- ja też mam swoje życie, że ja też jestem jakaś, określona, tu i teraz. Jestem bystra, złośliwa i rozgadana. Cyniczna, ale nie pozbawiona sentymentalizmu. Pozornie śmiała, a tak naprawdę wiecznie zamknięta w sobie, ostrożna i nieufna. Cierpię na chroniczną paranoję, nie radzę sobie z własnym pedantyzmem, reprezentuję skrajny pesymizm, wmawiając ludziom, że to postawa najrozsądniejsza z możliwych. Nie zbawiam świata -

To motto starych, naiwnych bóstw, których metafizyczne byty są całkowicie zależne od kaprysów ludzkiej wiary.

- bo i po co, nie zasłużył sobie na nic lepszego niż ten powolny rozkład, samobójcza śmierć. Interesuje mnie tylko moje najbliższe otoczenie - jestem egoistką i egocentrykiem, przecież mi wolno.

Mam -

Władzę absolutną.

- naście lat i powinnam być w gimnazjum. Chcę być -

Bogiem.

- kimś. Jestem -

Bogiem.

- sobą, tu i teraz, określona, jakaś, z własnym życiem i banalnymi problemami. Dlatego -

Założę maskę, zmienię Formę, skłamię, upozuję się, ukryję przed światem.

- będę teraz pisać.






i tak nikt tego nie przeczyta, c'nye.