Blog

Evet galiba last fm'de ilk jurnalimi yazıyorum.Enteresan bir his,karmaşık duygular var.Hisle duygu aynı şey değil mi esasen? emin olamadım.Ama aynı anlamda bile geçse sözlükte, bence aynı tınıda değiller.Neyse belki de...sadede gelmeliyim:)

Bu akşam dışarılarda çeşitli yerlerde sürttükten sonra evin yolunu bulma mahiyetinde arabaya bindim.Radyoyu açtım.Radyoda çok enteresan bir şekilde pulp-this is hardcore çalıyordu.Belki İstanbul'da ya da dünyanın çok çeşitli şehirlerinden birinde yaşayan insanlar için bu anormal bir durum değil ama Ankara'da yaşayan ve kısıtlı sayıda radyoya(radyo frekansı) sahip olan ben için anormal bir durumdu.İçimi kaplayan mutluluk dalgasıyla ilerlemeye başladık(araba ve ben) Yolumun üzerindeki, bazı arkadaşların bileceği pavyon dolu bestekar sokakta ilerlerken arkadan bir araba yaklaştı.Arabanın markasını ne olduğunu göremesem de farlarından çakal arabası izlenimini almak zor olmadı.Her neyse çakal araba ve ben arka arkaya ilerlemeye başladık,bir noktada ben ,onun ,önüme geçmek ve yoluna devam etmek isteğine kapıldığını düşünerek,sağa çekilmek ve yavaşlamak süretiyle yol vermek istedim.Ancak tam bu noktada yanlış yaptığımı da anlamıştım.Çünkü o devam etmek yerine yanımda durup camını açmaya başladı.(ben zzten durmuştum niye bilmiyorum)
Normal bir gece olsa, içimde tir tir tedirginlik hissetmeme engel olamazdım.Ama işteee radyoda this is hardcore çalıyodu ve ben kendimi hiç yanlız hissetmedim.Üstüne üstelik içimde hardcore bişeyler yapmak isteğinin uyandığını da şaşkınlıkla farkettim.Tabi nasıl bir hardcore?Mesela arabadan inip madonna'nın bir klibinde gösterdiği üzere elime sakladığım elektrikli bayıltıcı zımbırtıyla önce gevşek bir gülümsemeyle adamın sürücü penceresine yaklaşmak sonra da şoku verip ordan gitmek gibi.Hahaha çok yaratıcı değilim ama napalım:) Her neyse sonra o karakter bir noktada peşimi bıraktı.Ben de hain planlarımı bir kenara bıraktım derkeeen bir anda arkamda başka bir araba belirdi.O da yakın takipe aldığı beni bir noktada geçerek gitti.Yani aslında ben artık paranoya yapmıştım.Tam ben bunu düşünürken arkamda katil taksi belirdi. O da bana anayoldan ayrılana kadar tampon tampona eşlik etti sağolsun,sonra da heralde yeni görevler bulmaya gitti.Sonuç olarak kendimi bir bilgisayar oyununda gibi hissetmeye başlamış ve artık gerçekliğimi yitirmeye başlamışken eve vardım.
Bütün bu zaman boyunca aynı şarkı çaldı.Ama bana o kadar uzun geldi ki.Güzeldi.Ama iyi ki bitti.Bir daha olsun?istemem.

Şimdi yazdıklarımı okuyunca ilkolkul 2 kompozisyonu lezzeti aldım ama artık yazdım işte yazmak istedim ama kolaya da kaçtım.affola.