Thu 2 Jul – Rock Werchter

Het begint een jaarlijkse gewoonte te worden, ondanks dat het concept met minder en minder begint aan te spreken, toch een dagje Rock Werchter mee pikken. Deze keer was het vooral voor Nine Inch Nails.

Maar goed , het verslag :

We kwamen net op tijd om Mastodon het beste van zichzelf te zien geven, een heel harde en ruwe set die je met momenten omver blies. Persoonlijk heb ik ze echter al beter gezien, of lag het aan de warmte en het ''vroege'' uur? Maar toch besloten om nog een stukje mee te pikken van The Hickey Underworld die me dan weer wel volledig konden overtuigen, het smaakte naar meer , deze Jonge band weet hoe een publiek te entertaimen en brengt dan ook nog heel goed in het hoor liggende muziek, een van de betere optredens van de dag en zeker voor herhaling vatbaar. Over naar mainstage voor een van de artiesten waar ik persoonlijk wel heel erg naar uit keek Seasick Steve en de vraag of zijn toch wel heel intieme muziek ook zou aanslaan op de mainstage.. en ja hoor, zowaar een van DE hoogtepunten van de dag, wat een stem, wat een muzikaal genie, 60 is ie dacht ik? De manier waarop ie het publiek bespeeld en zijn nummers brengt laat je gewoon in vervoering achter. Een meisje uit het publiek had dan ook nog het geluk dat ie haar op het podium vroeg om integraal een song voor haar te zingen. Er kwamen zowaar wat ''hardere'' nummers in zijn set, vooral de gitaar solo's lieten je met momenten met verstomming staan. Een hoogtpunt, geslaagd over de ganse lijn deze Seasick Steve. Bij Mars Volta kregen we de enige stortbui van het ganse weekend over onze hoofden, dit zorgde voor mesnen die prompt de regendans begonne uit te voeren. het optreden zelf was met momenten heel intens maar ook soms te langdraadig, een beetje eigenzinnig ook. Ik hou wel van hun muziek, en het klonk wel allemaal goed maar volledig overtuigend vond ik het niet echt. Dit had een hoogtepunt kunnen zijn maar was het net niet. Na een maatlijd (een mens moet ook eten op zo een festival weet je wel) over naar een experimentje Black Eyed Peas muzikaal vind ik het verre van slecht, tot Fergie haar mond open deed. Hoe ik ook probeer ervoor open te staan maar nee, een black Eyed peas zonder Fergie zou ik eerder wel zien zitten, maar dit niet. De meningen hierover waren wel verdeeld maar toch besloten om nog een stukje van The Script mee te pikken. Een beetje een eentonig set dit vond ik, goed om eens effe bij nee te zitten en een rustpauze te nemen om dan over te gaan naar een van die bands die vooral bij onze waalse vrienden heel hoog aangschreven staat Ghinzu. En ja , ze zijn bezig ook het Vlaamse publiek aan het proberen innemen, en mits een beetje geluk kunnen ze daar ook in slagen, een heel geslaagde set. Jammer dat het een kwartier duurde eer ze terug kwamen voor een bisronde, een kwartier te lang naar onze goesting en dus ook nog een stukje Kaiser Chiefs mee gepikt die met hun ondertussen reeds gekende zin voor entertaiment het publiek gemakkelijk rond hun vingers kon draaien . Vooral Ricky Wilson dan, die zowaar tussn het publiek ging staan , de finale waarin hij iedereen vroeg om ''Kaiser Chiefs'' te scanderen was een hoogtepunt, ook al valt ie beetje in herhaling , het blijft funny hem bezig te zien deze Wilson en zijn band. En dan DE reden waarom ik toch wederom een dagje naar Rock Werchter ben afgezakt Nine Inch Nails brachten een ''greatest hits'' set als het ware een stomende set, met momenten ingetogen, met momenten bijtend en klauwend, zoals we NiN het best kennen maar vooral Intens, het decor was een beetje meer sober dan ik in het verleden al gezien heb van NiN maar deze show was een mooi voorproefje van wat we indoor mogen verwachten in Amsterdam, jammer dat ze ''een break'' nemen maar mss zal het hen deugd doen de batterijen opnieuw op te laden en met nieuwe moed er tegenaan te gaan, naast Seasick Steve wel het hoogtepunt van de dag en aan alle verwachtingen voldaan NiN en go, ook leuk de cover ''Afraid of Americans'' van Bowie die ze regelmatig schijnen te spelen de laatste tijd
de setlist :

1,000,000 Terrible Lie
Heresy
March Of The Pigs
Piggy
I'm Afraid Of Americans
Burn
Gave Up
Non-Entity
The Big Come Down
Wish
Survivalism
Suck
The Hand That Feeds
Head Like A Hole
Hurt

Een beter voorprogramma konden Metallica niet dromen. Het was de 10ste keer dat ik hen aan het werk zag, de derde keer ''op rij'' als het ware na Pukkelpop en Sportpaleis nu op Rock Werchter. De set was dan ook mits een paar aanpassingen hier en daar nagenoeg dezelfde. Wederom viel me op dat ondanks dat het nieuwe album me wel bevalt het vooral bij de oudere nummers is dat Metallica echt tot zijn recht komt, live staan ze er nog steeds dat is een feit.Net zoals op Pukkelpop en Sportpaleis vond ik het eerste half uur een beetje ''traag'' op gang komen , we zijn iets vroeger huiswaarts gekeerd, maar een ding staat vast Metallica live staat nog steeds als een huis, ook al zijn het de oudere nummers die blijven nazinderen.

Een succesvol dagje Werchter toch, waar vooral dat magische optreden van Seasick Steve en Nine Inch Nails me het best zullen bij blijven.