AlfElendil

sheboisth_ escreveu:

yarattığımız yaratıcının hikmeti olsa gerek akıl birliği.. uzaklara yolculuk planı her insan aklının her bir köşesinde olması gereken yüce bir plandır, destekliyorum ve senin bişeyleri özlemiş olmanın sana yeticeni söylemek istiyorum.. bencil olmayı seven varlıklarız, engelleyemeyiz -bunun kanıtı sevdiğimizin ölümünden sonra bile kendimizi düşünüp "ben şimdi napıcam" dememiz olabilir kanımca- bu yüzden uzaklar seni bekliyor çünkü sen özlemişsin

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

az önce aklımdan geçmiş olman gerçeğini dile getirsem de hiç bir şeyi değiştirmeyeceğini umutsuzca kabullenip kendimi iyi yapıyorum, sana da tüm iyilikleri dileyip. iç güveysinden halliceyim bu sıralar -kötü olduğum zamanlara uzaktan bakıp şükrederek- . sen nasılmışsın?

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

günaydın

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

benimse aşırı mutlu anımda ağlayasım geldi 'mutlu da olabiliyormuşum' diyerek.. evet bizleri yalnız bırakmayan siz dinleyicilerimiz, sıradaki parça sizlere gelsin efendim.. yalnızım dostlarım yalnızım yalnız diyor ibrahim tatlıses ve frekanslarımızda şimdi sizlerle..dım dırırım ..

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

uzun lafın kısası gel gelelim prens ve prensesimize, yalnızlığını anlamamak elde değil, üst üste defalarca yılmadan oynadığım bir oyun, nasıl anlamam

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

karşılıksız kalmak çaresiz kalmak gibiydi, bir düştüm bir kalktım da bir ben göremedim gerçeği.. oysa herkesin uyarı tahtası olmuştum, uzağı göremeyen gözlerim yakındakini de göremiyordu bir hata olarak, bir hataydı söylenenleri dinlememem, en doğruyu ben biliyordum ya şüphesiz.. oysaki insanlara verdiğim bir dersti 'tecrübelerden yararlanmayı bilmek' başlığı altında beni büyük yapan.. şimdi fırtına sonrası sessizliği yaşıyorum öncesine inat.. kimse geri gelmiyor kayıp olan.. alaturka yorumlarımla söyleyeyim, girdikleri birer karanlık yoldu ve işin komiği onlar da kördü.. sonra hiç beklenmedik bir yalnızlık çaldı kapımı ve ben kim o? demeden daldı içeriye, kendisini tanrı misafiri olarak tanıtıp.. ve karşılıksızlığım burda başladı.. ben yalnızlığımı sevdim o beni sevmedi, türlü türlü oyunlar oynadı bir kahpeymişim gibi, umursamadı söylediğimi bir kahpeymiş gibi.. şimdilerde bir şans veriyoruz birbiriize, ne de olsa birbirimizden başka kimsemiz yok ve biz birbirimize muhtacız..

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

işte bunu kendime itiraf edememiştim, ciddiyim. hayatın karşılaştırdıkları çok can sıkıcı olmaya başladı, bilirsin sen de az ya da çok ya da çok çok. bense inatla bekliyorum (sanki gelicekmiş gibi) ''beyaz atlı umudumu''. hadi gözlerimi kapatıyım ve 10 sn geçmesini beklemeden meraklanıp açıyım. açtığımda dünya daha güzel bir yer olsun, küresel ısınma da küreselleşme de yok olsun. sonra hayata adadığım tüm kayıplar geri canlanmış olsun. ve ben ümitlerimin bir gramını bile kaybetmemiş olıyım. yapılan tüm savaşların üzerine perde çekilse çingenelerin unutma sanatı misali, ve ben de nasiplensem o unutma sanatından içimde verdiğim tüm savaşlar adına. fakat o da ne, birden başımın arkasından bir güneş doğsa ve ben kendimi ararken tanrıçam bulsa beni, bütünleşsem doğayla, insanla ve kendimle.. uçtum tut beni.

Exibir perfil | Responder

sheboisth_ escreveu:

arar ara gösteriyor kendini, nazlı sevgili gibi.. böylesi de daha iyi sanki, değerini anlıyoruz.. zira -sevgili benzetmem devam edicekse şunu da ekliyim- yazın tam bir kapris küpü olup çıkıyor, kibirinden geçilmiyor.. onu az gördüğüm zaman daha çok seviyorum bu bağlamda

Exibir perfil | Responder