Blog

Wed 16 Dec – Gogol Bordello

Η συναυλία των Gogol Bordello, όπως των Firewater και των Kultur Shock που είχα τη μεγάλη τύχη να παρακολουθήσω, είναι για να βιώνεται απ’ όλες τις αισθήσεις. Οι ξεσηκωτικοί, πολυπολιτισμικοί ήχοι, η απίστευτη σκηνική παρουσία, ο ξέφρενος χορός, ή ζεστή αίσθηση του δικού σου ιδρώτα αλλά και της/του διπλανής/ου σου, η πίεση της μάζας καθώς πέφτει επάνω σου, ο ξαφνικός χώρος που δημιουργείται και η σειρά σου να χωθείς μέσα σ’ αυτή, οι μυρωδιές από τους καπνούς και από τους ανθρώπους που γλεντάνε, ακόμα και αυτή η αποπνικτική αίσθηση όταν δεν μπορείς και δεν αντέχεις άλλο. Όλα τα παραπάνω λίγο ή πολύ τα νιώσαμε εχθές μ’ ένα ίσως βακχικό και κυρίως ξέγνοιαστο χαμόγελο στο τέλος.

Περνώντας στις λεπτομέρειες της συναυλίας τώρα, χωρίς τους Cabaret Balkan για support που περιμέναμε πολλοί και με κάποια καθυστέρηση, γύρω στις 10 και τέταρτο ακούστηκε για πρώτη φορά η φωνή του Eugene Hütz. Τη στιγμή δε που βγήκε με το μπουκάλι κρασί στη σκηνή το πραγματικά ασφυκτικά κατάμεστο Principal πήρε αμέσως φωτιά. Οι Gogol, ο κόσμος, όλοι ήταν έτοιμοι για το μεγάλο πάρτι που στήθηκε για περίπου δύο ώρες. Χορέψαμε, ξεφαντώσαμε, αφήσαμε στο πάτωμα του Principal χέρια, πόδια, παΐδια, μάτια (παρακαλώ την κοπελιά που ήταν μπροστά να μου το επιστρέψει :ρ). Τα τραγούδια κυρίως παιγμένα με περισσότερη ορμή, παρά δεξιοτεχνία και ίσως πιο πολύ βασισμένα στην ενέργεια που θα δίνανε προς τον κόσμο ήταν ως επί το πλείστον από τους δύο τελευταίους δίσκους: Gypsy Punks Underdog World Strike και Super Taranta. Alcohol, 60 Revolutions, Mala Vida (!!!) αλλά κυρίως Start Wearing Purple και Think Locally Fuck Globally υπήρξαν οι αγαπημένες στιγμές της συναυλίας. Στα δύο δε τελευταία τραγούδια, για όσους δεν ήταν εκεί, χίλια και άτομα, χοροπηδούσαν, χτυπιόντουσαν, ξεβιδωνόντουσαν, αφηνιάζονταν, αγκαλιάζονταν χορεύοντας, στριφογύριζαν αλαλάζοντας, τραγουδούσαν τους γλεντζέδικους αλλά και αντιεξουσιαστικούς στίχους των Gogol. Μέσα σ’ αυτούς και γω!

Η χθεσινή συναυλία (μου) έφερνε αναγκαστικά στο μυαλό τη συναυλία των Kultur Shock προ δεκαπενθημέρου. Το τι είχε γίνει τότε είχε περιγράψει περίφημα ο mamercus εδώ: http://www.last.fm/user/mamercus/journal/2009/11/28/372sd0_kultur_shock_live_in_thessaloniki,_27112009
Τα περισσότερα στοιχεία των δύο συναυλιών ήταν θετικά και κοινά. Πολύ-φυλετικά συγκροτήματα μ’ έντονα τα παραδοσιακά στοιχεία των κρατών προέλευσης των μελών της εκάστοτε μπάντας, αντιεξουσιαστικός χαρακτήρας, έντονη σκηνική παρουσία γεμάτη ενέργεια. Ενέργεια που πολλές φορές νόμιζες ότι ήταν παραπάνω από αυτή που μπορούσε ν αντέξει το κοινό. Ωστόσο θα ήθελα να μείνω στη διαφορά των δύο. Οι Gogol Bordello είναι μια μπάντα πλέον αναγνωρίσιμη και εμπορική. Η συμμετοχή τους ως support σε συναυλίες της Madonna , η συμμετοχή τους σε ταινίες, αλλά και σε μεγάλα φεστιβάλ είναι περασμένα στο ιστορικό της μπάντας. Από την άλλη οι Kultur σαφώς πιο άγνωστοι στον χώρο, με πιο έντονο πολιτικό στίχο και πολύ πιο σκληρό ήχο από τους Gogol ποτέ δεν θα τους φτάσουν σε εμπορική ισχύ. Οι μεν εκπροσωπούν τη σκληρή και «δυσάρεστη» πλευρά της γαμημένης κοινωνίας μας χωρίς να θέλουν να εξωραΐσουν τίποτα, οι δε, η μπάντα του Ευγένιου δηλαδή, τις χαρούμενες , γλεντζέδικες πτυχές του περιθωρίου (που μεταξύ μας, δεν ανήκουν πλέον). Δεν θέλω να ακουστεί ως μομφή το τελευταίο, αλλά ως απλή παρατήρηση. Ο Eugene Hütz ούτως ή άλλως κοντά στα 10 χρόνια περιπλανιόταν ως μετανάστης από την πατρίδα του την Ουκρανία στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, στην Αυστρία, στην Ιταλία, μέχρι να καταλήξει στις ΗΠΑ (που αλλού;) και να ξεκινήσει την καριέρα του παίζοντας σε βουλγάρικους γάμους. Και όμως, παρά την επιτυχία των Gogol νομίζω ότι μετανάστης έχει μείνει ακόμα, αυτός και η υπόλοιπη μπάντα του. Όπως και ο Gino μαζί με τους Kultur Shock, όπως και πολλοί άλλοι και όπως και κάποιοι από μας που νοιώθουμε μετανάστες και αποξενωμένοι στην κοινωνία που ζούμε επειδή δεν μας εκφράζει. Για όλους εμάς που νοιώθουμε λίγο ή πολύ έτσι ήταν κυρίως το χθεσινό γλέντι που έστησαν οι Gogol Bordello. Και τους ευχαριστούμε!

Βαθμολογία: 9/10

Υγ. Κανένας δεν έπρεπε να είχε πρόβλημα σε μια συναυλία όπως η χθεσινή, που πάντως είχε τεχνικά προβλήματα. Δυστυχώς χάσαμε μεγάλο μέρος μέχρι να περάσουμε από τον απίστευτα μπουκωμένο και λειψό ήχο των πρώτων 5-6 τραγουδιών, στο κάπως αξιοπρεπή ήχο της συνέχειας. Και είναι κάτι που παρατηρείται πολύ τελευταία τόσο στο Principal όσο και στο Block33. Kultur Shock, Woven Hand και Yann Tiersen από τα τελευταία live που το πρόβλημα ήταν εξίσου σημαντικό. Πραγματικά δεν ξέρω αν σ’ αυτές τις περιπτώσεις φταίει ο καλλιτέχνης ή ο ηχολήπτης, αλλά το θεωρώ απαράδεκτο να τυραννιόμαστε στο 30 – 40% της συναυλίας επειδή κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία να χάνουμε τραγούδια όπως το Sally ή το Ultimate επειδή δεν ακούμε τη φωνή ή κάποια από τα μουσικά όργανα.

First, make a list of your top-20 artists overall. Then, for each of these artists, add the 8 most similar artists to your list. Delete any duplicates, count up the number of entries on your list and this will give you some idea of how eclectic your listening habits are. A score of 8 represents an extremely unvaried musical taste while a 160 represents an extremely varied one.

J.U.F.
Kultur Shock
Balkan Beat Box
DeVotchKa x2
Emir Kusturica & The No Smoking Orchestra/artist]
Fanfare Ciocărlia
Jason Wbley x2
The World/Inferno Friendship Society
Los Tres
[artist]De Saloon/artist]
Teleradio Donoso
Primavera de Paraga
Los Prisioneros x2
Lucybell x2
Difuntos Correa
Fother Muckers
Soda Stereo
Cerati / Melero
Babasónicos
Charly García
Fito Páez
Illya Kuryaki and the Valderramas
Luis Alberto Spinetta
Pescado Rabioso
Los Marty
Le Baron
Pastilla x2
Los Concorde x3
Eufemia
La Gusana Ciega x6
Los Dynamite x2
Thermo
A Hawk and a Hacksaw x2
Beirut
Gogol Bordello
Firewater
Andrew Bird x2
Andrew Bird's Bowl of Fire
The Decemberists
Pink Floyd
Kaleidoscope
Jefferson Airplane
Rick Wright
13th Floor Elevators
David Gilmour
Roger Waters
The Velvet Underground
Porter x2
Fobia x3
Kinky
Bengala x2
Jumbo x4
Chetes
John Lennon x2
Julian Lennon
thenewno2
Paul McCartney x2
George Harrison x2
Albert Hammond Jr.
Rufus Wainwright
Ben Kweller
Sufjan Stevens
Grizzly Bear
Bon Iver
Fleet Foxes
The Dodos
Devendra Banhart
Kaiser Chiefs
Dirty Pretty Things
The Pigeon Detectives
Franz Ferdinand
Arctic Monkeys
The Wombats
The Kooks
The Zutons
Caifanes x2
Maldita Vecindad
Liquits x2
Zoé x4
Plastilina Mosh x2
Ringo Starr
Paul McCartney & Wings
Wings
The Who
Paul & Linda McCartney
William Shatner
William Shatner & Leonard Nimoy
DarkMateria
Warp 11
Brent Spiner
Alexander Courage
Dennis McCarthy
Jonathan Coulton
Gustavo Cerati
Emmanuel Horvilleur
Café Tacuba
Los Auténticos Decadentes
Los Fabulosos Cadillacs
Dave Gahan
Martin L. Gore
Recoil
Camouflage
De/Vision
And One
Erasure
Mesh
Tin Machine
Roxy Music
Lou Reed
T. Rex
Iggy Pop
Mott the Hoople
Bryan Ferry
The Rolling Stones
La Lupita
Los Bunkers
Pettinellis
Chancho en Piedra
Los Jaivas
Angel Parra Trio
Sinergia
Camera Obscura
God Help The Girl
The Magnetic Fields
Jens Lekman
of Montreal
Architecture in Helsinki
The Boy Least Likely To
The Gentle Waves
Zurdok
Vaquero
Niña

132/160
Mmm... supongo que no está tan mal :/

Kultur Shock, дори като бонус Контрол и Pero Defformero. Както става ясно снощи бях на концерта. Още като разбрах за концерта преди няколко месеца си казах, че ще отида отново на Kultur Shock. Миналия път в Black box беше много яко. Напоследък се бях замислил да не би да разменя концерта за този на Милена, но така и не го направих. А да пътувам два път до София през три дни не ми се правеше.

И този път както предишния, беше работен ден и плана беше тръгваме след работа, на концерт и се прибираме обратно. Пак бяхме двама, само че миналия път бях със Спастнята, а сега с Таня. Все пак Спастнята се присъедини към нас в София. След като дойдоха Марина и Ники и вече бяхме пълна група. Концерта беше обявен за 19 часа, ние влезнахме в 19:30 и едвам успяхме да хванем последните две песни на Pero Defformero :( Както заключихме всички единодушно - това концертите напоследък да започват на време е порочна практика ! А този беше точно такъв. 19:00 - Pero, свирят 40 минути, след това в 20:00 (добре де започнаха няколко минутки по-рано) - Контрол, точно 1 час, и накрая Култур Шок точно час и 45 минути.

За Pero Deformero мога да кажа, че са много яки. Вокала беше един излъскан типичен сръбски фолк изпълнител с голямо шкембе, но забиваха яко жица. Последната им песен (която реално хванахме само цялата) беше явно големия им хит и много хора, включително и Спастнята, пееха. Наистина ни хвана яд, че ги изпуснахме.

Контрол излязоха на сцената и цялата публика започна да пее. Оказа се точно на този ден и в тази зала се навършват 20 години от първия им голям концерт и Гилъна през цялото време беше много развълнуван и постоянно благодареше на публиката. А то имаше защо - след като всички продължаваха да пеят и след края на всяка песен. А песните бяха хит след хит ! Наистина е невероятно изживяване когато всички пеят заедно.

След такова подгряване тепърва идваха Култур Шок ! Публиката направо завря - буквално в погото, и преносно във всеки един. Джино просто знае как да запали цялата публика. Новия състав на групата също много ми хареса. Вече има две жени. Саксофонистката (Amy Denio) ме изуми с глас и изпълнение, но истинския хит според мен (и според Спастнята) беше цигуларката (Paris Hurley), която с поведение и техника просто ни накара да се влюбим в нея. Изглеждаше като анимационна манга героиня, а как се кълчеше и свиреше на цигулка просто нямам думи ! Нямаше как да не изпълнят повечко песни от новия им албум (Integration), но все пак направиха и доста неща от старите албуми. Между песните Gino (а накрая и цялата група) имаше акапелни включвания. Аз точно се замислих дали ще изпълнят Istanbul и те го направиха на биса (веднага след Hashishi). За финал беше оставена Mastika, която публиката искаше от самото начало. Последва трудно сбогуване, като накрая дири слезнаха до публиката и се здрависаха със всички, които желаеха. И така отново всичко завърши, до следващия път !

Чудесен концерт се получи ! Въпреки работния ден, въпреки всички проблеми с техниката и ужасния звук, въпреки всичко ... и следващия път пак ще отида !

оригинал: http://iko.drundrun.org/blog/?p=1752

Fri 27 Nov – Kultur Shock, Scab Level

Μερικές συναυλίες, δεν τις βλέπεις, δεν τις ακούς, αλλά τις ζεις! Με μια εξομολογητική διάθεση, παραδέχομαι ότι αυτό που με κρατά τόσα χρόνια στο κουρμπέτι των live (διόλου τυχαίος ο όρος), είναι η χαρά, το πείσμα, η ανάγκη -όπως και να το πω είναι το ίδιο- να εμπειριστώ, να βιώσω και να ζήσω! Σε μια πραγματικά ζωντανή εμφάνιση ενός γκρουπ, ζεις κι εσύ μαζί του, και μάλιστα σε έναν άλλο κόσμο, αυτόν που καταφέρνει να φτιάξει με τη μουσική και την όλη σκηνική έκφρασή του, και τελικά σε παρασέρνει εκεί μέσα κι εσένα. Το αληθινό live είναι αυτό που από παρατηρητής και ακροατής γίνεσαι αληθινός κοινωνός και το ζεις κι εσύ. Το "μαγικό χαρτάκι" γίνεται τότε το εισητήριο για ένα φανταστικό ταξίδι, παρά για μια απλή συναυλία... Όλα αυτά για να καταλήξω ότι χτες, οι καταπληκτικοί Kultur Shock, έδωσαν τα πάντα για να ζωντανέψουν τη νύχτα μας και ναι, δεν είδαμε, ούτε ακούσαμε, αλλά όντως ζήσαμε μια απόλυτη συναυλία! Η πολυεθνική (μεν), αναρχική (δε) αυτή πολυτάλαντη μουσική μηχανή -βαλκανικού σχεδιασμού και αμερικανικής κατασκευής- μάς ταξίδεψε για τα καλά, με φοβερή ενέργεια, που ξεχύλιζε από τη σκηνή και ηλεκτροδοτούσε όλον το χώρο και φυσικά και το τρελαμένο κοινό που δεν σταμάτησε στιγμή να χορεύει... Δεν ήταν πολύς ο κόσμος, αλλά καλύτερα. Δεν θα ήθελα να γεμίσει ο χώρος με άσχετους-τουλάχιστον χτες ένιωθες ότι ήσουν ανάμεσα σε φίλους όπου κι αν έστρεφες το βλέμμα σου, ή...έπεφτες παραπατώντας από το χτύπημα! Δε νιώθω ότι χρειάζεται να το παίξω αντικειμενικός για λόγους δεοντολογίας που αφορούν το review... Το setlist ήταν μια καταιγίδα εν αιθρία, η σκηνική παρουσία των Kultur Shock έσταζε ιδρώτα ξεφτυλίζοντας πολλά φτιασιδωμένα γκρουπάκια του δήθεν σκληρού ήχου, και το live τους πραγματικά γάμησε, ήταν γαμιστερά γαμιστερό, και επιπλέον ήταν και γαμώ! Μια πολυπολιτισμική εξάδα από φοβερούς μουσικούς, που τιμώντας κάθε βαλκανική παράδοση, πάντρεψε παραδοσιακούς ήχους με metal και punk, και σε κορυφαίες στιγμές όπως στο "Romana", "Mastika", "King for today" και "Nadjia" με έκαναν να ξεχάσω το βαρυτικό πεδίο του πλανήτη μας και να ξεβιδωθώ στο χτύπημα!
υγ: όλο το γκρουπ ήταν απίστευτο, αλλά ειδικά ο μπροστάρης Gino ήταν κυριολεκτικά συγκλονιστικός, ένας άρχοντας της σκηνής!
η βαθμολογία μου: 10/10
+ η ευχάριστη έκπληξη: οι δικοί μας Scab Level σαν support! Άξιοι!
- η δυσάρεστη έκπληξη: ότι με πόνο συνειδητοποιείς πως η γενιά μας έχει ζήσει τις καταστροφές στο Σεράγεβο, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο, τη Βοσνία και πολλές άλλες τεχνητές εθνοκαθάρσεις ευρωδολλαρικής έμπνευσης... Αφιερωμένο στο μουνί της μάνας τους, των φονιάδων των λαών-και δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι, ως γνωστόν: "Στα Βαλκάνια γεννήθηκα, από το ψέμμα βαρέθηκα, τώρα δρόμους περπατώ την αλήθεια για να βρω, όπου πάω τραγουδάω, ούτε κλαίω ούτε γελάω, όμως πάντα προσπαθώ την αλήθεια να σας πω"...

* in English, please: There is a vast difference between seeing, hearing and actually living a concert! Kultur Shock is the kind of band you can really taste the raw power and the energy roaring from a live performance. A mixture of balkan traditional music with heavy metal and punk can set the night on fire since the very first song of the setlist. We heard a lot of "Intergration" but many older songs as well, there were three encore parts, almost a two-hours show of crazy dancing and I cannot find one damn negative thing! Don't miss them next time!

Kultur Shock
Romana
Scab Level
Smoking

На корицата са Slayer
“Ние винаги ще бъдем Slayer, а вие винаги ще ни харесвате заради това, което правим.” Тези думи на Tom Araya кратко и ясно описват смисъла от съществуването на Slayer. Те са тук просто, за да бъдат Slayer. Те са идеология. Затова и всеки албум на Slayerсам по себе си е достатъчен за нашето пълно задоволство. Затова и World Painted Blood ще върне психопатските усмивки по лицата ни - защото без съмнение това са истинските и неподправени Slayer– така, като трябва да звучат.

Още в броя
Nile, Alice in Chains, Hatebreed, Transatlantic, Gorgoroth, Ace Frehley, Sacred Steel, Creed, Austrian Death Machine, Redemption, Despised Icon, Skitliv, Devin Townsend, Ravage, Kultur Shock, Augury, Acheron, Tenet, Ghost Brigade, Atreyu

Рубрики
Концертни репортажи – ZZ TOP, SENSER, AMORPHIS, SKYCLAD
Бащите на Рока – RUSH, част II
На прицел – ДВАЙСЕТ ГОДИНИ ПО-РАНО - АЛБУМИТЕ НА 1989 г.
Скенер – PEARL JAM
БГ Рок – RAMPART
Историята на една обложка – RATM - RAGE AGAINST THE MACHINE
Историята на един класически албум – ALICE COOPER – WELCOME TO MY NIGHTMARE
„Every day we make it, we'll make it the best we can” – САШО СОКОЛОВ, МАГАЗИН 0.4.3.
Както винаги много новини, ревюта и предстоящи албуми
Плакати на KING DIAMOND и GAMA BOMB
Освен това, ще получите и следните бонуси:
- талон за 50 ml. безплатна водка Finlandia в метъл бар The Black Lodge (важи само за лица, навършили 18 години).
- талон за 15% отстъпка при пазаруване в магазин 0.4.3.

ain't it true?
i'm immortal
when i'm with you
и така нататък, безсмъртна съм.
Оказва се, че Stories From the City, Stories From the Sea и Uh Huh Her са перфектните албуми за просмукващото се циганско лято. Не съм сигурна дали е защото я прослушах миналата година горе-долу по това време или просто защото СА. След по-малко от десет минути изхвърчам от къщи - за дозата Марти и Гриша, може би една-две Миранди... а вечерта - интервюто с Вал от Kultur Shock! И вече дори не ме тресе от притеснение. (:

and i feel like some bird of paradise
my bad fortune slipping away

Легендарната Балканско-щатска пънк група Kultur Shock се завръща в България за трети концерт.

Групата, един от чиито членове е Валери Кьосовски, братът на Огнян Кьосовски - барабанист на легендарните Контрол, ще изнесе своето шоу на 1 декември в клуб Blue Box, София. Билетите са по 25 лева, като в деня на концерта цената скача с 10 лева. Да се побърза с тях е препоръчително и заради ограничения капацитет на клуба, а от там и на билетите - 800.

Както казват колегите от Тангра Мега Рок, групата обича България и България обича групата. Предишните два концерта през 2006 и 2008 явно не са били достатъчни на българския фен и великолепната седморка се завръща за още.

През тази година се очаква и новия, четвърти студиен албум на Kultur Shock - Integration.

Историята на gypsey punk групата датира от "далечната" 1996, когато шарената компания от Босна, България, САЩ и Индонезия се събира и бива открита от известната пънк легенда Jello Biafra (Dead Kennedys), който на свой ред ги предава в ръцете на Billy Gould (Faith No More). Последния продуцира и първия албум на Kultur Shock - Fucc the I.N.S. и през септември, 2001, албума е по рафтовете на магазините, където разярени патриоти го купуват за да го счупят и така финансират новооткритата балкано-американска седморка.

За нас остава само да чакаме и да се молим за възможността да видим Kultur Shock наживо! Шанса вече е даден, остава само да се възползваме.

Recommended Songs (sorted by most recommended songs)

Judith : A Perfect Circle (Score = 142.26)
The Outsider : A Perfect Circle (Score = 121.63)
Empty Walls : Serj Tankian (Score = 116.75)
The Unthinking Majority : Serj Tankian (Score = 111.62)
Outsmarted : The Hives (Score = 101.1)
Weak And Powerless : A Perfect Circle (Score = 97.26)
Saving Us : Serj Tankian (Score = 82.13)
When Worlds Collide : Powerman 5000 (Score = 79.71)
Wake Up : Mad Season (Score = 78.76)
Pistol Grip Pump : Rage Against the Machine (Score = 78.3)
Jeremy : Pearl Jam (Score = 76.52)
Message to Harry Manback : Tool (Score = 75.74)
Poor Man's Tango : Kultur Shock (Score = 70.79)
Baby : Serj Tankian (Score = 68.24)
Home Nucleonics : Strapping Young Lad (Score = 67.96)
Old School Hollywood : System of a Down (Score = 66.88)
My Song : Jerry Cantrell (Score = 66.47)
Universe : Scars on Broadway (Score = 66.29)
They Say : Scars on Broadway (Score = 65.72)
Revenga : System of a Down (Score = 65)
More Human Than Human : White Zombie (Score = 64.82)
H. : Tool (Score = 64.58)
Soil : System of a Down (Score = 64.49)
Blitzkrieg : Deathstars (Score = 63.39)
If You Still Hate Me : Ill Niño (Score = 62.12)
River of Deceit : Mad Season (Score = 59.5)
Unreal : Ill Niño (Score = 59.35)
Dirthouse : Static-X (Score = 59.02)
Of Wolf and Man : Metallica (Score = 58.74)
Wake Me Up : Zebrahead (Score = 58.11)
Reach Down : Temple of the Dog (Score = 57.52)
Stardog Champion : Mother Love Bone (Score = 55.95)
Scum of the Earth : Rob Zombie (Score = 54.25)
Wach Auf! : Oomph! (Score = 53.89)
Shadow of the Season : Screaming Trees (Score = 51.75)
Mein Schatz : Oomph! (Score = 51.36)
Gasoline : Audioslave (Score = 50.64)
Heartshine : Mother Love Bone (Score = 50.49)
New Dead Nation : Deathstars (Score = 50.24)
Cut You In : Jerry Cantrell (Score = 50.17)
Destroy All : Static-X (Score = 49.65)
Wish : Nine Inch Nails (Score = 49.55)
Sex Type Thing : Stone Temple Pilots (Score = 49.36)
One Good Reason : Celldweller (Score = 48.63)
Call Me A Dog : Temple of the Dog (Score = 48.39)
Methusalem : Diary of Dreams (Score = 48.29)
Chemicals : Scars on Broadway (Score = 48.11)
Stargazer : Mother Love Bone (Score = 48.09)
Third Reich From the Sun : Hanzel und Gretyl (Score = 47.93)
Happy? : Mudvayne (Score = 47.78)
Change : Candlebox (Score = 47.75)
Bombshell : Powerman 5000 (Score = 47.57)
Giftraum : Diary of Dreams (Score = 47.25)
Flutter Girl : Chris Cornell (Score = 47.07)
Hilf mir : Rammstein (Score = 46.24)
Moonchild : Chris Cornell (Score = 46.14)
Blossom : Candlebox (Score = 46.08)
Duality : Slipknot (Score = 46)
The Last Firstborn : Celldweller (Score = 45.96)
I Don't Know Anything : Mad Season (Score = 45.11)
Pull Me Under : Pain (Score = 44.88)
Cochise : Audioslave (Score = 44.27)
Spring : Rammstein (Score = 44.26)
Once : Pearl Jam (Score = 43.69)
Teurastaja : Turmion Kätilöt (Score = 43.56)
Wicked Garden : Stone Temple Pilots (Score = 43.5)
Hunger Strike : Temple of the Dog (Score = 43.09)
Scentless Apprentice : Nirvana (Score = 42.79)
Map of the Problematique : Muse (Score = 42.63)
No One Knows : Screaming Trees (Score = 42.63)
Faceless : Godsmack (Score = 42.56)
Freisturz : Eisbrecher (Score = 42.07)
I'm With Stupid : Static-X (Score = 42.06)
AmoK : Diary of Dreams (Score = 41.82)
Zero : The Smashing Pumpkins (Score = 41.65)
5. März : Megaherz (Score = 40.68)
Wind Up : Foo Fighters (Score = 40.22)
March Of The Pigs : Nine Inch Nails (Score = 39.92)
Je Ne T'aime Plus : Manu Chao (Score = 39.87)
Swallow My Pride : Green River (Score = 39.48)
Touch, Peel And Stand : Days of the New (Score = 39.34)
Sad Girl : Supergrass (Score = 39.19)
Black Betty : Ministry (Score = 38.83)
Youth of the Nation : P.O.D. (Score = 38.3)
Jordan : Megaherz (Score = 38.21)
The Game : Disturbed (Score = 38.19)
Kick In The Teeth : Supergrass (Score = 38.11)
This Is the New Shit : Marilyn Manson (Score = 37.77)
Even Flow : Pearl Jam (Score = 37.67)
Serious : Scars on Broadway (Score = 37.55)
I am the Owl : Dead Kennedys (Score = 37.41)
Super-Charger Heaven : White Zombie (Score = 37.03)
Living After Midnight : Judas Priest (Score = 36.86)
Israel's Son : Silverchair (Score = 36.6)
Linchpin : Fear Factory (Score = 36.52)
The Beautiful People : Marilyn Manson (Score = 36.41)
Feed Us : Serj Tankian (Score = 36.33)
Miss World : Hole (Score = 36)
Mann von Welt : Megaherz (Score = 35.47)
Two-Timing Touch and Broken Bones : The Hives (Score = 35.29)