Português
KoЯnGraspop Metal Meeting 2009
Algemeen: een lange treinreis, gooien met frisbees, veel koud bier (afgewisseld met water), geweldige optredens, vooraan staan dankzij super security, geen neo-nazi's ontmoet, dansen in de mosh- en circle pits, spierpijn, ontsteking in voet en knie, factor 50 smeren tegen de zon, toch maar niet zwemmen in de Lagune of de Vijvers Vercamme met het Nuclea strand en uitzicht op de kerncentrale, veel lopen (naar pendelbus richting Mol), heerlijke uitgebreide brunches in Mol, volgens de busmaatschappij zakkenrollers in de vorm van blauwe olifanten, ontdekken dat er idd veel wordt gejat, teleurgesteld door afzegging Killswitch Engage, veel fotograferen, barbecueën bij de tent, chillen op het gras, weinig reactie op 'Timmeh', 'Charlie the Unicorn'-liedjes zingen, gitaar spelen/luisteren op de camping, gewoon gezellig met vrienden, weinig slaap en handtekeningen van Trivium scoren.
Vrijdag: ontdekken dat DragonForce iets beter is geworden dan de laatste keer dat ik ze heb gezien, maar nog steeds bagger klinkt. Stiekem ken ik eigenlijk best veel nummers van het doorsnee bandje Papa Roach. De stem van Max Cavalera blijft geweldig en als hij met Soulfly oude Sepultura nummers speelt, word ik toch wel blij... Static-X heeft naar mijn idee één van de beste optredens gegeven op graspop (topless danseresje met siliconen tieten en helaas wat eentonige danspasjes maakte ’t geheel compleet); de adrenaline stroomde door m'n lichaam... live zijn ze nog beter dan op cd! Voor de Black Sabbath reünie Heaven & Hell ben ik uiteraard even Marquee II uitgelopen. Zelfs van een afstand is het optreden van deze heren indrukwekkend. Als Pantera-fan moest ik natuurlijk ook Down bekijken en ondanks dat de muziek niet helemaal mijn ding is, triggert het charisma van Phil Anselmo mij zo enorm dat ik helemaal uit m’n dak ben gegaan en gewoon vergat dat ik ook nog wat minuutjes van Dream Theater wilde zien (die namelijk gelijktijdig optrad). De lesbische porno scènes die Mötley Crüe op de achtergrond draaide, heb ik gemist. De muziek spreekt mij nog steeds niet aan en ik wilde lekker met wat biertjes nagenieten bij de tent!
Zaterdag: jammer genoeg alleen de laatste nummers van Hatebreed gehoord, doordat we lang in Mol op een terrasje hebben gezeten... maar dat klonk iig wel super. Geweldig dat iedereen van te voren mee zong met ‘Chop Suey’ van System of a Down dat gedraaid werd voordat KoЯn begon. Werd door de security vooraan gezet, zodat ik ook iets kon zien... echt uber lief! Heb ze wel eens een beter concert horen geven, maar de sfeer was echt subliem. Boze tongen beweerden overigens dat Jonathan Davis steeds naar achter liep om aan de zuurstof te gaan, maar dat is zeker niet ten koste van het fantastische optreden gegaan! Volbeat was de officieuze headliner van de zaterdag, maar die heb ik gemist doordat ik bij moest komen van KoЯn. Chillen in ’t gras bij Slipknot kon echter niet... Het verbaast mij elke keer weer dat ze echt een overweldigende show neer kunnen zetten waarbij ik niet stil kan staan, terwijl de muziek op cd mij maar matig pakt.
Zondag: mijn dag begon al goed met Lamb of God. Een beetje duf daar heen gelopen, maar samen met een vriendinnetje als enige twee meisjes de hele tijd in de pit gestaan... daar krijg je wel energie van! Bij Trivium moest ik van de security weer vooraan staan, echt een adrenaline kick gekregen bij dat optreden! Chickenfoot mag dan een net beginnende band zijn, de bandleden zijn allemaal veteranen die hun sporen in de muziek wel hebben achtergelaten. Dat was dus super chill genieten. Sacred Reich is live echt een stuk beter dan op cd. Ik ben zo blij met hun reünie die nu al meer dan twee jaar duurt! DevilDriver speelde gelijktijdig en heb ik dus gemist. Qua muziek ken ik ze niet, maar de pit scheen even groot als de hele tent te zijn... dat had ik best wel mee willen maken. Zeker nu ik achteraf hoor dat er leden van Coal Chamber in zitten. Disturbed heb ik alleen gehoord, doordat ik naast het podium in de rij stond om een handtekening te scoren van Trivium. De stem van die zanger klinkt op cd een stuk beter, maar de muziek zelf is eigenlijk best te verdragen. Children of Bodom was voor mij eigenlijk de perfecte afsluiting van graspop. Lekker gedanst op het vooral nieuwere werk, m’n longen uit m’n lijf mee gezongen en gewoon echt heerlijk puur genoten! De officiële afsluiter was Marilyn Manson, die ik toch een redelijk aantal keer heb gezien. Maar wat een vreselijke afgang was dat optreden... hij was een schim van wat ‘ie ooit was, echt een zielig hoopje mens. Hij bewoog zich moeilijk (had bijvoorbeeld hulp nodig toen hij z'n jas uit wilde doen), klonk z’n zang afschuwelijk en vergat 'ie af en toe de tekst van z'n eigen nummers. Na drie nummers ben ik richting camping gegaan voor de afterparty die tot maandagochtend duurde en ’t tijd was om alles in te pakken en naar huis te gaan.
Algemeen: een lange treinreis, gooien met frisbees, veel koud bier (afgewisseld met water), geweldige optredens, vooraan staan dankzij super security, geen neo-nazi's ontmoet, dansen in de mosh- en circle pits, spierpijn, ontsteking in voet en knie, factor 50 smeren tegen de zon, toch maar niet zwemmen in de Lagune of de Vijvers Vercamme met het Nuclea strand en uitzicht op de kerncentrale, veel lopen (naar pendelbus richting Mol), heerlijke uitgebreide brunches in Mol, volgens de busmaatschappij zakkenrollers in de vorm van blauwe olifanten, ontdekken dat er idd veel wordt gejat, teleurgesteld door afzegging Killswitch Engage, veel fotograferen, barbecueën bij de tent, chillen op het gras, weinig reactie op 'Timmeh', 'Charlie the Unicorn'-liedjes zingen, gitaar spelen/luisteren op de camping, gewoon gezellig met vrienden, weinig slaap en handtekeningen van Trivium scoren.
Vrijdag: ontdekken dat DragonForce iets beter is geworden dan de laatste keer dat ik ze heb gezien, maar nog steeds bagger klinkt. Stiekem ken ik eigenlijk best veel nummers van het doorsnee bandje Papa Roach. De stem van Max Cavalera blijft geweldig en als hij met Soulfly oude Sepultura nummers speelt, word ik toch wel blij... Static-X heeft naar mijn idee één van de beste optredens gegeven op graspop (topless danseresje met siliconen tieten en helaas wat eentonige danspasjes maakte ’t geheel compleet); de adrenaline stroomde door m'n lichaam... live zijn ze nog beter dan op cd! Voor de Black Sabbath reünie Heaven & Hell ben ik uiteraard even Marquee II uitgelopen. Zelfs van een afstand is het optreden van deze heren indrukwekkend. Als Pantera-fan moest ik natuurlijk ook Down bekijken en ondanks dat de muziek niet helemaal mijn ding is, triggert het charisma van Phil Anselmo mij zo enorm dat ik helemaal uit m’n dak ben gegaan en gewoon vergat dat ik ook nog wat minuutjes van Dream Theater wilde zien (die namelijk gelijktijdig optrad). De lesbische porno scènes die Mötley Crüe op de achtergrond draaide, heb ik gemist. De muziek spreekt mij nog steeds niet aan en ik wilde lekker met wat biertjes nagenieten bij de tent!
Zaterdag: jammer genoeg alleen de laatste nummers van Hatebreed gehoord, doordat we lang in Mol op een terrasje hebben gezeten... maar dat klonk iig wel super. Geweldig dat iedereen van te voren mee zong met ‘Chop Suey’ van System of a Down dat gedraaid werd voordat KoЯn begon. Werd door de security vooraan gezet, zodat ik ook iets kon zien... echt uber lief! Heb ze wel eens een beter concert horen geven, maar de sfeer was echt subliem. Boze tongen beweerden overigens dat Jonathan Davis steeds naar achter liep om aan de zuurstof te gaan, maar dat is zeker niet ten koste van het fantastische optreden gegaan! Volbeat was de officieuze headliner van de zaterdag, maar die heb ik gemist doordat ik bij moest komen van KoЯn. Chillen in ’t gras bij Slipknot kon echter niet... Het verbaast mij elke keer weer dat ze echt een overweldigende show neer kunnen zetten waarbij ik niet stil kan staan, terwijl de muziek op cd mij maar matig pakt.
Zondag: mijn dag begon al goed met Lamb of God. Een beetje duf daar heen gelopen, maar samen met een vriendinnetje als enige twee meisjes de hele tijd in de pit gestaan... daar krijg je wel energie van! Bij Trivium moest ik van de security weer vooraan staan, echt een adrenaline kick gekregen bij dat optreden! Chickenfoot mag dan een net beginnende band zijn, de bandleden zijn allemaal veteranen die hun sporen in de muziek wel hebben achtergelaten. Dat was dus super chill genieten. Sacred Reich is live echt een stuk beter dan op cd. Ik ben zo blij met hun reünie die nu al meer dan twee jaar duurt! DevilDriver speelde gelijktijdig en heb ik dus gemist. Qua muziek ken ik ze niet, maar de pit scheen even groot als de hele tent te zijn... dat had ik best wel mee willen maken. Zeker nu ik achteraf hoor dat er leden van Coal Chamber in zitten. Disturbed heb ik alleen gehoord, doordat ik naast het podium in de rij stond om een handtekening te scoren van Trivium. De stem van die zanger klinkt op cd een stuk beter, maar de muziek zelf is eigenlijk best te verdragen. Children of Bodom was voor mij eigenlijk de perfecte afsluiting van graspop. Lekker gedanst op het vooral nieuwere werk, m’n longen uit m’n lijf mee gezongen en gewoon echt heerlijk puur genoten! De officiële afsluiter was Marilyn Manson, die ik toch een redelijk aantal keer heb gezien. Maar wat een vreselijke afgang was dat optreden... hij was een schim van wat ‘ie ooit was, echt een zielig hoopje mens. Hij bewoog zich moeilijk (had bijvoorbeeld hulp nodig toen hij z'n jas uit wilde doen), klonk z’n zang afschuwelijk en vergat 'ie af en toe de tekst van z'n eigen nummers. Na drie nummers ben ik richting camping gegaan voor de afterparty die tot maandagochtend duurde en ’t tijd was om alles in te pakken en naar huis te gaan.
