No i zbliża się koniec roku 2007. Zdarzyło się parę fantastycznych premier, świetnych debiutów. Klap też jak zwykle nie brakowało. Bywały też momenty smutne, szczególnie na tak zwanej scenie gothic metalowej. No cóż produkować się już więcej nie będę, bo jak widać talentu do tego nie mam. :) Oto moja lista "the best of 2007":
1.
Phideaux -
Doomsday Afternoon
2.
Satellite -
Into The Night
3.
Alcest -
Souvenirs d’un autre monde
4.
Galahad -
Empires Never Last
5.
SBB -
The Rock
6.
Ulver -
Shadows of the Sun
7.
Gazpacho -
Night
8.
Jelonek -
Jelonek
9.
Pineapple Thief -
What We Have Sown
10.
Animations -
Animations
11.
The Flower Kings -
Sum Of No Evil
12.
Sigur Rós -
Hvarf-Heim
13.
Division by Zero -
Tyranny of Therapy
14.
Blackfield -
Blackfield II
15.
Sylvan -
Presets
16.
Thee Maldoror Kollective -
Pilot (Man With The Meat Machine)
17.
Albion -
Broken Hopes
18.
The Gourishankar -
2nd Hands
19.
Agua de Annique -
Air
20.
Katie Melua -
Pictures
21.
Aereogramme -
My Heart Has A Wish That You Would Not Go
22.
Oceansize -
Frames
23.
Porcupine Tree -
Fear of a Blank Planet
24.
Rush -
Snakes and Arrows
25.
Quidam -
Alone Together
Mały komentarzyk pewnie by się przydał. Tak, Phideaux wyprodukował naprawdę genialny album. Mnóstwo świetnych melodii, świetni wokaliści, genialne instrumentarium. Kto nie słyszał, marsz do sklepu. :) Bardzo spodobały mi się tegoroczne polskie propozycje, oby tak dalej w przyszłym roku. Niektórzy mogą kręcić na stosunkowo niskie miejsce The Gourishankar - powiem tak, gdybym usłyszał 2nd Hands miesiąc temu, pewnie Phideaux obszedłby się smakiem. Płyta zdążyła mi się znudzić. (tak, celowo nie użyłem słowa przejeść)
Dla miłośników statystyk powiem że oceniłem w tym roku 52 albumy, z czego aż 24 z kręgu rocka progresywnego. Aż 7 z top25 to propozycje polskie, co świadczy o wyśmienitej formie polskich wykonawców. Średnia ocen w skali 1-10 wyniosła 6.9, czyli dosyć dużo.
A teraz klapy i rozczarowania 2007:
-
Coheed and Cambria -
Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume Two: No World For Tomorrow - mój zdecydowany nr. jeden w tej kategorii. Kiedyś miałem zapoznać się bliżej z tym zespołem, teraz nie ma nawet mowy - ten album skutecznie mnie zniechęcił. Podczas słuchania miałem w głowie tylko dwie myśli: "nuda" i "niech ten facet w końcu przestanie" - chodziło mi tu akurat o wokalistę.
-
Puscifer -
V is for Vagina - nie wiem, może to nie jest wydawnictwo dla mnie. Może industrial po prostu mnie nudzi (nowe
Nine Inch Nails też mnie nie zachwyciło). Po Keenanie spodziewałem się chyba czegoś innego.
- wydawnictwa
Explosions in the Sky,
65daysofstatic,
God Is an Astronaut - patrz powyżej, nuda na całej linii. Żadnych pomysłów, odcinanie kuponików od starszej twórczości, która to z kolei jest odgrzewanym kotletem starszych kolegów.
Far From Refuge tym bardziej smuci, bo poprzednie albumy miały w sobie jednak to coś, co przykuwało uwagę, mimo żadnych śladów indywidualizmu. A spójrzmy na nową pozycję
Aereogramme. Można? Można.
-
Riverside -
Rapid Eye Movement - już słyszę te pomrukiwania :P W gruncie rzeczy, REM to płyta dobra. Ale tylko dobra, poprzednie były wręcz doskonałe. Oczekiwałem czegoś o wieeele lepszego.
W gruncie rzeczy dobry był to rok. Oby następny był lepszy - tego wam życzę. A teraz może pójdę po kolejny kawałek serniczka :D
Animations
