Sat 21 Feb – Fuel Fest
Naar goeie gewoonte, elk jaar een nieuwe Fuelfest! Dit jaar de vierde editie, de derde keer dat ik er naartoe ga. Ik kan nu al zeggen dat ik de eerste nog steeds de beste vond, en de tweede het slechtste (met dank aan het publiek). Deze editie ligt er dus tussenin, met zijn goeie en negatieve punten.
Het begon dit jaar pas om 17:00, voorgaande jaren al in de vroege namiddag. De eerste groep
Anti icon heb ik gemist, jammer bleek achteraf want ik hoorde dat ze wel goed waren. Het was pas hun tweede optreden uit hun kleine carrière maar ze kregen hun publiek al goed mee om een eerste groep te zijn en speelden een cover van het grotere
Parkway Drive, het klonk net echt zo hoorde ik! Een goed opwarmertje voor de reeds aanwezigen dus. Dan de tweede groep, de eerste die ik dus gezien heb:
Meriana. Geen uitblinker, maar kon er wel door. Muzikaal zat het wel helemaal snor, maar de vocalen waren niet zo fantastisch, het zag er een emo uit, die aan het grunten(screamen meer) was. Af en toe de commentaar van het publiek tijdens de pauzes dus: emo! Tja, je moet je haar maar zo niet leggen en doen, dat is er om vragen op zulke fests :p
Next was
I Breed No More (IBNM). Mijn maat vond ze heel goed, ik vond ze niet veel waard, persoonlijke smaak dus. Teveel van die trage stukken (breakdown of hoe noemen ze dat ook weer?) na snelle headbangstukken, daar hou ik niet van, verpest het ritme als dat te lang duurt. Na een tijdje klonk het wat eentonig, je weet wel, als je de liedjes niet meer van elkaar kan onderscheiden, is het nu al het volgende liedje of niet? Wel goeie zang, maar ze waren dan ook met z'n twee, waardoor ze zelfzeker op het podium stonden en loze moppen tapten af en toe.
Dan een band waar ik niets over wist:
Syncope. Deze groep heeft me het meest van al verrast! Geen hardcore-achtige toestanden, deze keer gewoon puur headbangen! Het publiek stond dan ook maar loom te kijken terwijl ik en nog een paar andere (schaars daar te vinden) metalheads in de zaal vollop ons head aan het bangen waren aja. Grunts afwisselen met gezang, echte refreinen die bijna meezingbaar zijn, muziek van snel naar minder snel en opnieuw en moet solo's tussen, ja zo moet het. Ik herkende er een beetje
Textures en
The Dying in... Ik kan me wel inbeelden dat die twee groepen ook op zulke manier begonnen zijn. Ja, volgens mij gaan we nog wel meer horen van deze groep, ze waren heel professioneel, een aanrader en nu ik erover nadenk misschien wel het beste van de avond! Ik twijfelde om een cd te kopen maar heb het dan uiteindelijk maar zo gelaten, achteraf bekeken jammer.
Dan
Days Of Betrayal. Deze groep kende ik wel, maar had geen idee waaraan ik me live kon verwachten. Viel goed mee, zeker een van de betere groepen die avond, goeie grunts en screams van de west-vlaamse vocalist en de muziek was goed, een strakke set. Ze sloten af met een experiment: een deathcore liedje. Dit was een prachtige afwisseling met hun voorgaande liedjes, goedgekeurd, het publiek moest "mor es zegge wa ze devan vonne"!
Als afsluiter:
Anima! Speciaal voor deze groep ben ik gekomen. Ik heb de grunter al eens live gezien als vervanger voor de zieke grunter van Deadlock, dat was fantastisch! Hij had toen al bewezen aan mij dat hij veel potentieel in zich heeft. Nu dus met zijn eigen band, ik kende hun muziek al, maar herkende jammer genoeg hun songs niet... Dit komt misschien omdat op cd er bijna geen enkele breakdowns zijn en ze dit nu omwille van het publiek veel te veel deden. Ze openden goed, de zanger vroeg 2x om een circlepit, maar kreeg deze jammer genoeg niet te zien. Enkel hardcore karate of hoe je dat kan noemen kwam op de dansvloer terecht. Op het einde heeft hij dan niet meer de moeite gedaan om te proberen een mosh in gang te krijgen, het publiek was loom, rustig en precies verveeld. Dat vind ik persoonlijk jammer voor deze groep, ze verdienen zoveel beter! Soit, muzikaal een pluim (behalve de breakdowns, maar die zijn er op cd toch zelden) en vocaal het beste van de avond natuurlijk! Good luck in the future to all these bands!